: wt 19 gru, 2006 00:07
Fajnie, że wszystkim zainteresowanym napisałeś, na jakim kanale, o której godzinie, etc. _^_
Fate/Stay Night - ciekawa seria oparta po części na legendzie o Graalu. We współczesnym świecie istnieją magowie i magia, oraz istoty nadprzyrodzone. Około 200 lat temu, grupa arystokratycznych rodzin postanowiła odtworzyć Graal, który miał spełnić marzenia osoby która go zdobędzie. Aby uniknąć nieporozumień, ustanowiono specjalny turniej, nazywany Wojną o Graal, do którego miało przystępować siedmiu magów i ich przywołani słudzy. Słudzy byli duchami bohaterów z legend i historii ludzkości, którzy zaprzysięgli służbę magom w zamian za możliwość spełnienia ich życzenia po wygraniu wojny wraz ze swoim mistrzem. W chwili obecnej ostatnia wojna rozgrywa się w Japonii, w fikcyjnym mieście. Główny bohater, Shiro jest zwykłym nastolatkiem chodzącym do liceum, jednak ukrywa pewne magiczne zdolności, które pomagają mu w naprawie mechanizmów. Jego przybrany ojciec uratował go dziesięć lat wcześniej z wielkiego pożaru, jaki wybuchł w mieście, który tylko on przeżył. Przybrany papa był magiem, jednak po kilku latach umarł, nie ucząc Shiro magii, za to zainspirował go do życia jako ktoś chroniący innych. I pewnego dnia rozpoczyna się nowa wojna. Shiro zostaje zaatakowany przez jednego ze sług i śmiertelnie ranny, jednak ratuje go koleżanka ze szkoły, która też jest magiem. Potem goniony przez tego samego sługę, który go zabił, przypadkiem, podświadomie przywołuje sługę klasy Saber, potężną wojowniczkę i razem z nią walczą o Graal, jednak z zupełnie innych powodów. Co mi się podobało, nie jest to zwykła seria o pojedynkach i magach, ba, mimo że walk jest sporo, nie ciągną się odcinkami, są bardzo efektowne, ale nie przegięte, ale główną osią serii są relacje między postaciami i wpływ jaki na siebie wywierają. Zarówno Shiro i Saber, jak i Rin pod koniec serii są już innymi postaciami, po przejściu sensownego i ładnie przedstawionego rozwoju psychologicznego. Dawno nie widziałem tak sensownie zbudowanych postaci. Elementów infantylnych brak zupełnie, za to sporo powagi i dobrych dialogów (kłótnia Saber i Shiro po ich 'randce' zostawiła mnie z opadniętą szczęką). Fabuła jest wyjątkowo dobra i w miarę rozwoju akcji potrafi walnąć w czajnik niesamowitym zwrotem (np. to kim jest Archer, prawdziwa tożsamość Saber, czy wyjaśnienie tego, co stało się dziesięć lat temu). No i widać, że nawet dla magów i dawnych herosów są rzeczy nie do przeskoczenia - mianowicie życie i problemy jakie się w nim pojawiają, wyjawienie komuś swoich uczuć, czy zrozumienie własnych błędów. Humor jest, wyważony i zabawny ("Randka? Co to jest? Shiro, proszę nie mówić do mnie używając tak fachowego języka..."), choćby w postaci nieziemskiego apetytu Saber czy przesypiania przez nią całych dni. Kreska jest bardzo ładna, kolory tak samo, zanotowałem wysoką spójność stylu, co rzadko się zdarza
Muzyka powala - oba openingi są świetne, tak samo jak muzyka w czasie odcinków. Warto obejrzeć, dla samych postaci i ich relacji, a i dobrej fabuły.Air - słynne romansidło, które okazało się całkiem znośne i wcale nie bezsensownie łzawe, jak to Jaco mi sugerował
Historia kręci się wokół trzech postaci - Misuzu, samotnej dziewczyny, mającej dziwne sny; Yukito, podróżnika poszukującego dziewczyny ze skrzydłami, żeby pomóc zakończyć jej tysiącletnie cierpienie i Haruko, wychowującej Misuzu. Na początku lata do miasta przybywa Yukito, kontynuując swoje poszukiwania. Zarabia przez pokazy swoich umiejętności kontrolowania szmacianej lalki siłą woli. Zmęczony i głodny, zasypia na falochronie, po tym, kiedy nie udaje mu się nic zarobić. Budzi go Misuzu, która szuka kogoś, z kim mogłaby się zaprzyjaźnić. Po rozmowie zaprasza go do domu, gdzie jest gorąco (dostaje w łeb) przywitany przez Haruko. W końcu zostaje u nich, jako osoba opiekująca się Misuzu i towarzystwo do picia dla Haruko. Stan zdrowia Misuzu się pogarsza wraz z jej coraz to kolejnymi snami, co jak się okazuje, w końcu doprowadzi ją do śmierci. I znowu anime, w którym najważniejsze są postacie i relacje między nimi. Oczywista, jak na romans/dramat anime przystało, mocno przesadzone chwilami, ale zadziwiająco realistyczne i uzasadnione. Na samym początku stwierdziłem że to będzie zwykły romans, a tu zonk - historia rozwija się w niespodziewanych kierunkach, a finału nie idzie przewidzieć. Graficznie jest ładnie - kolory wyjątkowo nasycone, wyraziste, a kreska bardzo ładna (ale trochę przesłodzona). Co tu gadać, polecam każdemu co nie ma uczulenia na dramaty/romansy (chociaż romans to tu jest tylko w śladowych ilościach...). Nawet się można na tym porządnie wzruszyć, o.She And Her Cat - króciutkie anime Mokoto Shinkaia, o kocie i jego pani. Podobne w tonie do Voice Of A Distant Star, czyli spokojna i nastrojowa opowieść o samotności i rozłące. Czarno białe, oszczędne w wyrazie graficznym, ale ogląda się bardzo przyjemnie.
Gundress - nie oglądać! Obejrzałem tylko z powodu postaci zaprojektowanych przez Shirowa... Nudne, bzdurne, bezsensowne, brzydkie jak nieszczęście - nikomu nie polecam.
I'm In Love With My Little Sister - tytuł mówi już wiele
Godzinne OVA opowiadające historię brata zakochanego w swojej siostrze (a potem i siostra przechodzi na ciemną stronę mocy...). Chłopak jest inteligentny i bystry - siostra wręcz przeciwnie Co ciekawe, cała historia jest tak przedstawiona, że w końcu bohaterom się kibicuje, żeby byli razem, mimo oczywistego incestu. I co ciekawe, mimo, że to opowieść o miłości, wcale nie jest przesłodzona, ba wręcz przeciwnie, sporo tu smutku itp. Scena która mnie rozłożyła - rodzeństwo przytula się przed ołtarzem w kościele i nagle ona krzyczy: "Nie, nie możemy! BÓG PATRZY!" - murowane sturlanie się z fotela ze śmiechu :D Jak ktoś nie ma oporów przeciwko kontrowersyjnym tematom, polecam.Manga BLAME! autorstwa Tsuomu Nihei. Bardzo, bardzo odległa przyszłość, ziemia została zabudowana do końca, tak mocno, że rozrost budynków i struktur zaczął iść w górę. Rozbudowa jest tak wielka, że rozrastające się miasto pochłonęło dawno już księżyc i zbliża się do rozmiarów Jowisza (modelowy przykład sfery Dyson'a - polecam artykuł na angielskojęzycznej Wikipedii). Ludzi stworzyli nieprawdopodobnie zaawansowanego następce Internetu - Net Sphere, lecz aby się do niej dostać, należy posiadać specjalny gen, który jest walidatorem wejścia i systemem zabezpieczeń przed niepowołanymi (przestępcami) osobami, aby nie miały dostępu do sieci. Ale, jak zwykle coś poszło nie tak - od dawna nikt nie wchodził do sieci, nastąpiła pewna awaria lub złe zinterpretowanie rozkazów i Safeguards, system bezpieczeństwa Net Sphere, przestał łapać niepowołanych ludzi wchodzących do sieci, a zaczął exterminować wszystkich ludzi bez Net Sphere Gene. I tak pojawia się główny bohater, Killy, który na zlecenie Governing Agency (zarząd Net Sphere, który chce powrotu czynnika ludzkiego do sieci i zatrzymania rozwoju miasta) ma odszukać człowieka z genem sieci. Po drodze przyłącza się do niego piękna Cibo (nie, nie ma żadnego romansu
) i razem kontynuują poszukiwania, aż do uzyskania odpowiednich rezultatów w zwycięskim, lecz bardzo gorzkim finale. Powiem tak - to cyberpunk doprowadzony do ekstremum, nie wiem, czy można jeszcze bardziej. Po drugie i co najważniejsze - to straszliwie zamotany mózgoj*b, którego trzeba czytać ze trzy razy, bo dzięki bardzo małej ilości dialogów na 10 tomów (seria zamknięta) i wyjaśnień co do świata przedstawionego nie wie się nic, wszystko trzeba samemu interpretować. Zalety - niesamowicie ekspresywne rysunki w czerni i bieli (najlepsze jakie w życiu widziałem), bardzo dobra i oryginalna fabuła, ciekawe postacie (pełne niedopowiedzeń i niewypowiedzianych myśli i słów, co jeszcze podbija atmosferę) i rozbudowanie świata dochodzące do apogeum. Polecam każdemu kto lubi science fiction, ale ostrzegam, jest to tak skomplikowane i pomotane w swojej budowie, że nie każdy przez to przebrnie. Za to każdy inny doceni fabułę, rysunek, postacie i niesamowitą zdolność autora do wyrażenia wielu zamiarów, myśli i uczuć postaci bez używania często choćby jednego słowa.Każdy kto dotarł do końca ma moje szczere podziękowania ^^"
. 
. Dostajemy za to nudny niby wyciskacz łez z kiepską kreską i ogólnie skopaną fabułą. Manga jest ponoć lepsza ale ja nie czuje sie przekonany.
Czyżby masochizm?